به راستی هر دم از این باغ بری می‌رسد، همین یک ماه پیش بود که آگاه شدیم استاد بزرگ سینما و تئاتر در فیلمنامه و فیلم خویش، بر زبان نام از «کشورهای خلیج» جاری ساخته است، و این ماه نیز آگاه شدیم که در اصفهان، کارخانه ای است به نام «خلیج» !

چه بگویم؟ سخن از چه بیاورم؟

چند روز پیش بود با دوستان می‌گفتیم که پشت ما چه کسی ایستاده است؟ رو در روی ما چه کسی؟ 

چه شده است به اینجا رسیده ایم؟ من نمی‌دانم، البته می‌دانم و ده‌ها بار هم گفته ام که مردم ما اهل «احساسات» هستند و در کارهای فرسایشی میدان را تهی می‌کنند. ولی چه شده است که چاقو دارد دسته خودش را می‌برد؟ » بخوانید

پس از گذشت چند ماه از نمایش فیلم «وقتی همه خوابیم» یکی از دوستان چیزی گفت که باور آن آسان نبود. در تازه ترین فیلم بهرام بیضایی، نویسنده و کارگردان توانمند تئاتر و سینما، چند بار واژه «خلیج» شنیده می‌شود.

در حالی که تلاش‌ها برای دزدیدن نام شاخاب پارس به وسیله دلارهای کشورهای همسایه در سراسر جهان روز افزون است جای بسی افسوس دارد که گاهی تیری از پشت نیز به این بخش از سرزمین پاک ایران روانه می‌شود.

دو سال پیش یکی از خبرگزاری‌های بزرگ ایران، در بخش انگلیسی خود واژه ای را به کار برد که گفتن و یاد آوری آن سبب شرم است. آن هنگام واکنش‌هایی رخ داد و خبرگزاری در چند دقیقه نوشته را درست کرد. ولی اکنون گویا «احساسات» مردم در این زمینه همانند هر گونه «حس» دیگری، پایان یافته است، زیرا پس از گذشت شش ماه از نمایش فیلم «وقتی همه خوابیم» هیچ واکنش چشمگیری به آن شنیده نشده است. جای بسی شرمساری است. » بخوانید